فهرست مکان‌ها
سیزده مکان، یک زندگی.
همان 236 عکس، این بار نه بر اساس مجموعه بلکه بر اساس جایی که او ایستاده بود.
اطلس مکان‌ها
لوح ۱ از ۱۳
بامیان
افغانستان
در ۲۰۰۵ برای کار اداری با سازمان بین‌المللی مهاجرت به اینجا آمد و از درّه، طاق‌های خالی و مردمی که زیر آن‌ها زندگی می‌کردند عکس گرفت. نخستین نمایشگاه انفرادی او در ۲۰۰۷ از همین کارها بود.
سیزده لوح، سیزده مقیاس. خط‌کش زیر هر لوح یک اندازه است؛ عددی که روی آن نوشته شده یکی نیست.
بامیان
افغانستان
در ۲۰۰۵ برای کار اداری با سازمان بین‌المللی مهاجرت به اینجا آمد و از درّه، طاق‌های خالی و مردمی که زیر آن‌ها زندگی می‌کردند عکس گرفت. نخستین نمایشگاه انفرادی او در ۲۰۰۷ از همین کارها بود.
بوگور
جاوهٔ غربی، اندونزیا
خانه‌ای در تپه‌های بالای جاکارتا که پناهجویان را می‌پذیرفت و او در آنجا منتظر قایق ماند. سه هم‌اتاقی با قایق پیش‌تر رفتند. آن قایق غرق شد و تنها جعفر زنده ماند.
چیساروآ
جاوهٔ غربی، اندونزیا
شهر دیگری در بالای جاکارتا که پناهجویان هزاره در آن انتظار می‌کشیدند، عکاسی‌شده از درون همان انتظار: اتاق‌های مشترک، فوتبال در غروب، و تلفنی که زنگ نمی‌زد.
دندنانگ
ویکتوریا، استرالیا
جایی که زندگی می‌کند. در ۲۰۱۴ از جامعهٔ هزاره اینجا عکس گرفت، انجمن فرهنگی هزاره را بنیاد گذاشت، و در ۲۰۲۴ کارزار تغییر نام محلهٔ بازار افغان به بامیان کوچک را آغاز کرد.
داروین
قلمرو شمالی، استرالیا
جایی که در ۲۰۱۳ به آن رسید، پس از آنکه کمیساریای پناهندگان او را پناهنده شناخت و برنامهٔ بشردوستانهٔ استرالیا او را آورد. در عرض چند ماه دو جایزهٔ نیکون-واکلی برد.
اقیانوس هند
میان جاوه و جزیرهٔ کریسمس
نود و سه نفر روی قایق ماهیگیری‌ای که برای شمار بسیار کمتری ساخته شده بود. شب دوم هوا برگشت و ناخدا گفت باید بازگردند. عکسی که او روی عرشه گرفت نخستین جایزهٔ عکس سال نیکون-واکلی را برد.
کابل
افغانستان
در ۲۰۰۷ به اینجا آمد و یک دهه کار کرد: برای سفارت امریکا، برای مرکز ارتوپیدی صلیب سرخ، و برای روزنامه‌هایی که کارهایش را منتشر کردند. شهری که در سپتامبر ۲۰۱۲ ناچار شد ترکش کند.
کوالالمپور
مالزیا
سه شب بازداشت خانگی در خانهٔ قاچاقبر، بدون اجازهٔ نزدیک شدن به پنجره، میان عبور از مرز تایلند و پرواز به سوماترا.
ملبورن
ویکتوریا، استرالیا
خانه. او برنامهٔ رهبری پناهندگان را در مرکز منابع پناهجویان هماهنگ می‌کند، در RMIT عکاسی خبری تدریس کرده، و نمایشگاه «در جست‌وجوی پناه» را از ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵ در کتابخانهٔ ایالتی ویکتوریا برگزار کرد.
کویته
بلوچستان، پاکستان
جایی که در ۱۹۸۳ زاده شد، از پدر و مادری هزاره که در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ از افغانستان گریخته بودند. نخستین دوربینش، یک نیکون FM10، را اینجا خرید و از عروسی‌ها عکس گرفت. در ۲۰۱۲ هنگام رفتن دوباره از آن گذشت.
سند و بلوچستان
پاکستان
سیلاب‌های ۲۰۱۰. هفتاد قاب، بزرگ‌ترین مجموعهٔ این آرشیو و کوتاه‌ترین زمانی که صرف ساختن یکی شده است.
سوماترا
اندونزیا
موتری با شیشه‌های قفل‌شده، بیست و یک ساعت عبور از جزیره، میان پرواز از کوالالمپور و خانهٔ بوگور.
اوجونگ کولون
جاوهٔ غربی، اندونزیا
نوک غربی جاوه، جایی که قایق بر صخره‌ها شکست. همه به ساحل رسیدند. او در آب افتاد و دوربینش از بین رفت؛ کارت حافظه سالم ماند، و این آرشیو همان چیزی است که روی آن بود.
مکان‌ها از نُه مجموعه، مسیر از شرح‌های خود او در ۲۰۱۵، و تاریخ‌ها از صفحهٔ داستان. هیچ‌چیز اینجا تخمینی نیست. آرشیو · داستان